السيد محمد رضا المدرسي
63
تشيع در تسنن ( فارسي )
ادعاى امامت أهل بيت از أهل بيت ( عليهم السلام ) حضرت على وامام حسن عليهما السلام در مسير خلافت قرار گرفتند وزمام أمور مسلمين را - هر چند براي مدت كوتاهى - در دست داشتند . حضرت امام حسين ( عليه السلام ) نيز اگر چه قدرت وحكومت ظاهري در دست ايشان قرار نگرفت ودشمنان اسلام ، غاصبانه بر مسند خلافت نشستند ، ولى به گواهى تاريخ ، حضرت در مواضع مختلف ، خود را امام ناميد ومنصب خلافت را شايسته خود دانست . هنگامى كه كوفيان ، حضرت را براي بيعت دعوت كردند وطى نامه هاى مكرر نوشتند : " ما امامي نداريم " ، امام ( عليه السلام ) نماينده ء خود ، " مسلم بن عقيل " را براي بررسى موقعيت به سوى كوفه گسيل داشت ( 1 ) . روشن است كه اگر حضرت معتقد به امامت خويش نبود ، مردم را به امام واقعي راهنمايى مى كرد ، يا آن كه دست كم مقام امامت را از خويش نفى مى كرد ، در حالي كه عكس اين عمل كرد .
--> 1 . الإمامة والسياسة ، جزء 2 ، ص 4 ، مروج الذهب ، جزء 3 ، ص 54 ، تاريخ يعقوبي ، ج 2 ، ص 242 .